ماجرای تشکیل حزب جدال در فومن در اوایل تیر 1324خورشیدی به آقای فرزانه استاندار استان یکم (گیلان ) از طریق گزارش تلگرافی رئیس دادگاه فومن خبر می رسد که حزبی در فومن موسوم به  «حزب جدال » تشکیل شده است. گزارش حاکی است که این حزب برای مقابله با آشوب آفرینی توده ای ها تشکیل شده ودر اثر شدت درگیری خیابانی میان هواداران دو حزب شهر آشوب زده است  ودادگاه فومن به خاطر نداشتن امنیت کافی تعطیل شده است.استاندارگیلان پس از دریافت گزارش ، گویا از تشکیل حزب جدید جدال در فومن در هراس می افتد. درنتیجه فرماندار فومن را برای ادای توضیحات بیش تر به استانداری فرا می خواند. فرماندار فومن در ملاقات با فرزانه استاندار گیلان ضمن تأیید گزارش رئیس دادگاه فومن ،تبلیغات ضد توده ای واعظی به نام اشکوری را که اخیرا به مناسبت ماه محرم به فومن سفر کرده. محرک وعامل این رویداد می داند. بنابراین استاندار گیلان ضمن دادن دستوراتی به فرماندار فومن جهت بازگرداندن آرامش به شهر ، صریحا از وی می خواهد به آقای اشکوری که در سخنرانی هایش داخل مسایل سیاسی می شود ،اخطار کند که موقتا از فومن خارج شود. اما فرماندار در بازگشت به فومن متوجه می شود که ستوان مستوفی زاده فرمانده دسته ژاندارمری فومن به طور خودسرانه چند نفر از مأمورین تحت امر خود را به اقامتگاه اشکوری گسیل داشته وبه وی دستور داده که هرچه زودتر شهر را ترک کند گرچه اشکوری واعظ به اخطار مستوفی زاده چندان توجهی نکرده ، اما به دلایل نامعلوم ، فومن را ترک می کند و به رشت می رود.در این بین استاندار متوجه می شود که ستوان مستوفی زاده فرمانده دسته ی ژاندارم های فومن از توده ای ها هواداری می کند بنابراین از طریق وزارت کشور توبیخ و مواخذه ی وی را خواستار می شود .

پیشنیه تاریخ نگاری محلی در گیلان  زیست بوم گیلان از جمله مناطقی است که در زمینه تاریخ نگاری محلی به آن اعتنایی نشان داده نشده است . به طور مثال برای بررسی اوضاع سیاسی - اجتماعی این منطقه باید به تاریخ های عمومی لسلام وایران متکی بود وجالب توجه آن است که برای شناخت  اوضاع و احوال گیلان در قرن سوم هجری و قمری تاریخ محلی نواحی مجاور و همسایه آن مانند جرجان و حتی تاریخ نقطه دوردستس مانند تاریخ سیستان ، منابعی ارزشمند بشمار می روند در حالی که از دوره اسلامی تا قرن نهم هجری گیلان فاقد نگاری محلی است احمد کسروی در کتاب ارزنده «شهریاران گمنام » توانسته است با بهره گیری از متون تاریخ عمومی اسلامی ، تاریخ حکومت های آن ناحیه را از قرن سوم تا قرن نهم هجری شناسایی وبازنویسی کند کتاب شهریاران گمنام تنها منبعی لست که در باره سلسله های محلی آل جستان ، آل وهسودان ، سالاریان وکنگریان ، آل مسافر ، اطلاعاتی اندم ولی ذی قیامی ارایه می دهد. از افز قرن هفتم تا نهم هجری باید اوضاع باید اوضاع سیاسی اجتماعی گیلان را از منابع عمومی یا سلسله ای مطالعه کرد. به طور مثال ابوالقاسم عبدالله بن محمد کاشانی در کتاب اولجایتو و در ذیل رویدادهای 706 ه . ق  قریب بیست صفحه از کتاب خود را به ذکر مکان های مهم جغرافیایی و رخداد های سیاسی آن ناحیه اختصاص داده است . با این که گیلان در قرن هشتم هجری به علت خاستگاه صوفی بزرگ صوفی بزرگی چون شیخ زاهد گیلانی مورد توجه است ولی متأسفانه فاقد تاریخ نگاری محلی است . قرن نهم هجری را باید نقطه عطفی در تاریخ نگاری محلی گیلان دانست . در این دوره سید ظهیرالدین مرعشی توانست کتاب «تاریخ گیلان ودیلمستان » را تألیف کند و پس از او هم علی بن شمس الدین  حا